سیدامیر     و    مرضیه خانم

 پیوندتان مبارک

انتخاب بجا وشایسته شمارا تبریک میگویم

با ارزوی خوشبختی

این نهایت بی عدالتیست

گاهی اوقات دستانمان را به سوی خدا دراز میکنیم

و با تمنا و التماس از او میخواهیم که برآورده کند

دعاهایمان را و گاهی هم از سر دیوانگی از خداوند و کارهایش گله داریم

 بهتر است آنموقع که از او گله داریم خوب فکر کنیم این ظلم و بی عدالتی است

 که بحواهیم خدا آنچیزی باشد که ما دوست داریم درحالیکه

خودمان آن چیزی نیستیم که خدای بزرگ و دوست داشتنی میخواهد

 آیا این بی عدالتی نیست؟؟

ما میخواهیم که خدا همان باشد که دلمان میخواهد

 ولی ما راه خودمان را میرویم و به او هیچ توجی نداریم

 این نهایت خودخواهی و بی عدالتی است

خدا گفت:ای بنده ی خوب من کمی به فکر من باش

 نگذار زیبایی های زودگذر دنیا تو را از من دور کند

ای بسا ابلیس آدم روی هست

پس به هر دستی نباید داد دست

شب آرامی بود

 می روم در ایوان، تا بپرسم از خود

زندگی یعنی چه؟

مادرم سینی چایی در دست

گل لبخندی چید ،هدیه اش داد به من

خواهرم تکه نانی آورد ، آمد آنجا

لب پاشویه نشست

پدرم دفتر شعری آورد، تکيه بر پشتی داد

شعر زیبایی خواند ، و مرا برد،  به آرامش زیبای یقین

با خودم می گفتم 

زندگی،  راز بزرگی است که در ما جاریست

زندگی فاصله آمدن و رفتن ماست

رود دنیا جاریست

زندگی ، آبتنی کردن در این رود است

وقت رفتن به همان عریانی؛ که به هنگام ورود آمده ایم

دست ما در کف این رود به دنبال چه می گردد؟

هیچ

زندگی ، وزن نگاهی است که در خاطره ها می ماند

شاید این حسرت بیهوده که بر دل داری

شعله گرمی امید تو را، خواهد کشت

زندگی درک همین اکنون است

زندگی شوق رسیدن به همان

فردایی است، که نخواهد آمد

تو نه در دیروزی، و نه در فردایی

ظرف امروز، پر از بودن توست

شاید این خنده که امروز، دریغش کردی

آخرین فرصت همراهی با، امید است

زندگی یاد غریبی است که در سینه خاک

به جا می ماند

زندگی ، سبزترین آیه ، در اندیشه برگ

زندگی، خاطر دریایی یک قطره، در آرامش رود

زندگی، حس شکوفایی یک مزرعه، در باور بذر

زندگی، باور دریاست در اندیشه ماهی، در تنگ

زندگی، ترجمه روشن خاک است، در آیینه عشق

http://www.poloto.blogfa.com/

روزي شخصي در حال نماز خواندن در راهي بود و مجنون بدون اين که متوجه شود از بين او و مهرش عبور کرد مرد نمازش را قطع کرد و داد زد هي چرا بين من و خدايم فاصله انداختي مجنون به خود آمد و گفت من که عاشق ليلي هستم تورا نديدم تو که عاشق خداي ليلي هستي چگونه مرا ديدي....

پنجشنبه 4 فروردین1390 ساعت: 9:35	توسط:سید جواد
سلام ممنونم ماروموردلطفتون قراردادین دوستتان داریم ودستان پرمهرتان رامیفشاریم ضمنااز شعر قشنگتون ممنون فعلا بای
وب سایت   پست الکترونیک
دوسشون دارم.

از اینکه بمن سر میزنی ممنون

منتظر پیش نهاذهای شما هستم